Heb je dat ook wel eens, dat je naar buiten kijkt en denkt: "Wat een hondenweer, deze jongen cq. dit meisje blijft vandaag lekker binnen!" ? In zo'n geval is het maar goed dat er dan nét die zondagmiddag een PubQuizzrs pubquiz gehouden wordt.

Maar het kan natuurlijk ook zijn dat het buiten aanlokkelijk is: lekker zonnetje, een fijn wandelweertje, misschien juist lekker koud maar droog, of eindelijk lekker warm en tijd voor een ijsje! Hoe dan ook: de wandelschoenen of de zwemkleding wachten op je. In dat geval is het de vraag wat je met de pubquiz van die middag aan moet.

Je kunt natuurlijk (zelf of met je hele team) die wandeling ondernemen of duik gaan doen. Het is geen kwestie dat de pubquiz het zonder jou moet stellen; dat is niet zo'n punt.

Wat wél een punt is, is de vraag die je jezelf stelt: wat nou als ik wel had mee gedaan? Had ik dan gewonnen? Heb ik een prijs laten liggen? Wie is er met de eer gaan strijken? Had ik nog kunnen meegenieten van de gezelligheid? Welke leuke vragen hebben ze bedacht? Gingen er vragen over mijn favoriete onderwerp (Star Wars, jaren 70-jazz, stripboeken van Storm, YouTube-filmpjes, klassieke muziek, het Ottomaanse Rijk, antieke meubelen, de Bijbel, hernieuwbare energie, etc.)?

Daar kun je overheen stappen. Gewoon doorleven, doen alsof er niets aan de hand is. Maar dit soort vragen gaan aan je knagen. Zeker als je dan ziet welke leuke prijsjes en prijzen er door de andere teams gewonnen zijn. Maar ook zonder de prijzen: je hebt toch echt wat gemist. Je blijft erover nadenken: "had ik toch niet...?".

En maanden later speelt dat nog steeds op.

Je raakt erdoor gefrustreerd.

Je bent snel geïrriteerd.

Je wordt snel boos.

Je moet onverwacht huilen.

Je wordt depressief.

Je omgeving weet niet wat ze met je aan moeten. Je wordt een paria.

Er zit maar één ding op: mis geen enkele PubQuizzrs editie !